Dlaczego coraz więcej dyrektorów generalnych dzieli się najważniejszym stanowiskiem: argumenty za (i przeciw) współdyrektorom generalnym

Streszczenie:Niewielka, ale rosnąca liczba firm eksperymentuje zwspółdyrektor generalnystruktury przywództwa – podział najwyższego stanowiska między dwie osoby. Zwolennicy twierdzą, że zmniejsza to pychę, dzieli obciążenie pracą i pozwala liderom się specjalizować. Krytycy twierdzą, że może to prowadzić do zamieszania, walk o władzę i niejasnego podziału odpowiedzialności.

To nie tylko korporacyjna ciekawostka. Odzwierciedla świat, w którym „rola prezesa” się rozszerzyła: szybsze zmiany, większa kontrola społeczna, większa złożoność przepisów i większe wypalenie zawodowe.

Co napędza trend współdyrektorów generalnych

Raport BBC podkreśla:

• Współdyrektorzy generalni mogą podejmować lepsze decyzje, łącząc perspektywy („dwa mózgi zamiast jednego”).
• Może zmniejszyć obciążenie i pozwolić na wzięcie urlopu, z którego rzadko korzystają prezesi firm.
• Umożliwia liderom podział odpowiedzialności według mocnych stron (na przykład produkt/marketing kontra finanse/regulacje).
• Dane wskazują, że wśród dużych amerykańskich spółek publicznych wzrosła liczba umów o współzarządzaniu (wciąż rzadko, ale coraz częściej).

W raporcie zauważono również:

• Niektóre eksperymenty z udziałem współdyrektorów generalnych wysokiego szczebla zakończyły się po krótkim czasie (co sugeruje, że model jest niestabilny).

Dlaczego rola dyrektora generalnego staje się coraz trudniejsza

Współczesne obowiązki dyrektora generalnego obejmują:

• strategia
• kultura
• zarządzanie kryzysowe
• obecność w mediach
• nawigacja regulacyjna
• cyberbezpieczeństwo i ryzyko technologiczne

To dużo dla jednej osoby.

Podział ról jest próbą dostosowania złożoności organizacyjnej do możliwości przywódczych.

Plus: specjalizacja bez hierarchii

Współdyrektorzy generalni mogą dzielić obowiązki w sposób odzwierciedlający rzeczywisty sposób działania firm:

• jeden skupia się na produkcie i wzroście
• drugi skupia się na operacjach, zgodności, finansach

Może to działać szczególnie dobrze, gdy:

• liderzy się uzupełniają
• ufają sobie nawzajem
• dzielą wizję

Przykład Board Intelligence podany przez BBC jest przydatny, ponieważ pokazuje długotrwałe partnerstwo, a nie krótkotrwały eksperyment.

Wada: odpowiedzialność staje się niejasna

Główne ryzyko jest proste:

• Kiedy coś pójdzie nie tak, kto ponosi odpowiedzialność?

Zarządy i kadra kierownicza często chcą mieć jedną osobę odpowiedzialną.

Jeśli zespoły nie są pewne, kto podejmuje decyzję:

• decyzje zwalniają
• polityka wzrasta
• pojawiają się sprzeczne instrukcje

Dlatego modele współprezesów często zawodzą, gdy:

• przywódcy jeszcze ze sobą nie współpracowali
• firma jest bardzo złożona
• ego i dynamika władzy wychodzą na powierzchnię

Współdyrektor generalny jako planowanie sukcesji

BBC zauważa, że ​​stanowiska współdyrektorów generalnych mogą być wykorzystywane do testowania przyszłych liderów.

Ma to sens w świecie, w którym zarządy twierdzą, że liczba dyrektorów generalnych „gotowych do działania” zmniejszyła się.

Ale ujawnia też potencjalną słabość:

• model współdyrektora generalnego może być z założenia przejściowy

Może to doprowadzić do destabilizacji partnerstwa, jeśli obie osoby założą, że ostatecznie to one zostaną jedynymi dyrektorami generalnymi.

Kąt życia rodzinnego i retencji

Jedną z najbardziej konkretnych korzyści opisanych w raporcie jest to, w jaki sposób struktury współdyrektorów generalnych umożliwiły:

• urlop macierzyński/ojcowski
• czas na ważne wydarzenia w życiu

To ma znaczenie, ponieważ:

• role przywódcze eliminują osoby z obowiązkami opiekuńczymi
• firmy tracą talenty, gdy najwyższe stanowiska nie pasują do życia

Modele współprezesów są próbą poszerzenia grona osób, które mogą realistycznie sprawować najwyższe obowiązki.

Co oglądać

1. Jasny podział obowiązków(pisemne, wyraźne).
2. Dyscyplina komunikacjiaby uniknąć mieszanych sygnałów.
3. Wsparcie zarządu:deski muszą być wyrównane z modelem.
4. Horyzont czasowy:czy jest to most stały czy sukcesyjny?
5. Dopasowanie kulturowe:współprzywództwo wymaga zaufania, nie rywalizacji.

Podsumowanie

Współprezesi nie są rozwiązaniem uniwersalnym. Są odpowiedzią na świat, w którym rola prezesa stała się zbyt szeroka, zbyt eksponowana i zbyt wymagająca dla jednego człowieka w wielu kontekstach.

Kiedy działa, może zmniejszyć pychę i poprawić odporność. Kiedy zawodzi, zawodzi głośno – poprzez zamieszanie i walkę o władzę.

---

Źródła

• BBC News (Technologia biznesu):https://www.bbc.com/news/articles/c62n5j96nqpo?at_medium=RSS&at_campaign=rss